Od początku tego roku uważnie śledzimy zmiany w otoczeniu politycznym i mechanizmie cen energii elektrycznej w sektorze energetyki odnawialnej, zwłaszcza systematyczną odbudowę, która nastąpiła w wyniku przyspieszonego otwarcia rynku energii elektrycznej po wprowadzeniu nowej polityki „531”. Wraz z wprowadzeniem mechanizmu cen energii elektrycznej, o którym mowa w Dokumencie nr 136, w pełni gwarantowany zakup nowej energii elektrycznej wkrótce przejdzie do historii. Bez gwarancji politycznych ceny energii elektrycznej będą kształtowane przez rynek. Wszyscy zastanawiają się, czy inwestycje w nową energię nadal mogą przynosić zyski.
W przeszłości, gdy energia fotowoltaiczna była opłacalna, niewiele osób zdawało sobie sprawę z wartości profesjonalnych narzędzi i oprogramowania. „Zasadniczo po prostu stosowaliśmy wzory matematyczne w Excelu, aby dokonać przybliżonego oszacowania. Chodziło tylko o to, żeby zarobić więcej lub mniej pieniędzy”. Jednak teraz stała cena energii elektrycznej została zastąpiona rynkową ceną energii elektrycznej, a model przychodów z wytwarzania energii fotowoltaicznej odszedł w przeszłość. Sytuacja, w której „pojedyncza tabela w Excelu mogła obsłużyć wszystko, już nie istnieje”. Teraz, na każdym etapie cyklu życia projektu, musimy maksymalizować potencjalne korzyści, które można wykorzystać. W tym procesie profesjonalne aplikacje i narzędzia sztucznej inteligencji dla branży branżowej mogą znacznie pomóc nam w przejściu od „rozległego” brutalnego zarządzania do „wyrafinowanego” zarządzania.
W branży istnieje wiele głosów i różnorodnych interpretacji Dokumentu nr 136. W dobie rewolucji AI, jakie przemyślenia i plany powinniśmy mieć na temat przyszłych trendów w branży po wprowadzeniu dyrektywy 531? Przeprowadziliśmy pogłębiony wywiad z Vision Power Technology, wiodącym krajowym pionierem w dziedzinie zastosowań AI w sektorze energetycznym. Jako przedsiębiorstwo technologiczne, którego celem jest promowanie głębokiej integracji technologii sztucznej inteligencji z nowymi źródłami energii, z perspektywy technologii AI, w połączeniu z dużą ilością rzeczywistych danych projektowych generowanych i gromadzonych przez narzędzia platformowe, podsumowaliśmy następujące trendy branżowe:
1. Nadeszła era „przewagi obciążenia”, a koszty zużycia energii i przyłączenia do sieci będą ponoszone przez stronę aktywów i stronę zużycia energii.
Po wprowadzeniu polityki „531” rola sieci elektroenergetycznej ulega fundamentalnej transformacji, przesuwając się od pierwotnej roli „pełnego nabywcy” do roli „regulatora rynku”. Przeszłość, w której operatorzy elektrowni skupiali się jedynie na budowie, nie zwracając uwagi na kwestię zużycia, odeszła w zapomnienie. Wraz z ciągłym wzrostem udziału energii fotowoltaicznej w wytwarzaniu energii, sieć energetyczna znajduje się pod znaczną presją, a koszty regulacji systemu i zarządzania różnicami między szczytem a doliną rosną z dnia na dzień. Koszty te nie będą już ponoszone przez sieć energetyczną, lecz stopniowo przerzucane na beneficjentów projektów i podmioty zużywające energię. W przyszłości głównym mechanizmem stanie się zasada „kto korzysta, kto ponosi”. Stawia to wyższe wymagania przed deweloperami projektów i przedsiębiorstwami docelowymi: muszą oni w pełni zrozumieć charakterystykę własnego obciążenia, możliwości reagowania dyspozytorów i możliwości przyłączenia do sieci, aby osiągnąć prawdziwie zrównoważony rozwój i eksploatację.
2. Wartość projektów fotowoltaicznych nie jest już determinowana wyłącznie przez zasoby i dachy; rzeczywiste zyski zależą od umiejętności projektowania systemu.
Wraz ze wzrostem niepewności cen energii elektrycznej i stopniowym spadkiem cen energii elektrycznej w sieci, tradycyjny, zorientowany na zasoby model „zajmowania dachów i konkurowania o zasoby” stoi w obliczu załamania się cen. Pewność przyszłych przychodów z fotowoltaiki zależy w większym stopniu od dwóch wymiarów: po pierwsze, precyzyjnego obliczania obciążenia i mocy poboru, a po drugie, możliwości optymalizacji struktury przychodów w konfiguracji magazynowania energii. Oznacza to, że tradycyjna rola pośrednika stopniowo marginalizuje się, a poleganie wyłącznie na informacjach przestaje mieć wartość komercyjną. Aby osiągać stałe zyski, konieczne jest przekształcenie się w kompleksowego dostawcę usług, który potrafi projektować rozwiązania i demonstrować swoją wartość, oferując klientom kompleksowe rozwiązania, takie jak projektowanie systemów, zarządzanie energią i kalkulacja ekonomiczna. Zdolność projektowania i myślenie systemowe stają się podstawą konkurencyjności nowej generacji dostawców usług.
3. mechanizm rekompensaty ceny energii elektrycznej nie jest już oknem na nadmierne zyski, lecz ochroną wyniku finansowego.
W kontekście stopniowej komercjalizacji wolumenu i ceny energii elektrycznej, charakter mechanizmu rekompensaty w ramach polityki uległ zmianie – nie jest on już gwarancją wysokich zysków, lecz narzędziem „stop-loss” służącym do zabezpieczania ryzyka. Aby projekty elektrowni osiągały wysokie zyski, nie powinny polegać na kontynuacji dywidend, lecz na naukowej alokacji i optymalizacji technologicznej w celu zbudowania stabilnego modelu zysku. Ta zmiana skłania branżę do powrotu do wartości wewnętrznej samych projektów, zapewniając zwroty poprzez bardziej racjonalne dostosowanie obciążenia, bardziej efektywną konfigurację magazynów energii i bardziej inteligentne systemy dyspozytorskie, zamiast polegać na zewnętrznych rekompensatach w ramach polityki w celu „zwiększenia dźwigni finansowej”.
4. logika rozwoju projektu uległa zasadniczej transformacji z „otaczania dachu” na „otaczania ładunku”.
W przeszłości sednem konkurencji w rozproszonych projektach fotowoltaicznych było pozyskiwanie „zasobów”: ten, kto mógł szybko zabezpieczyć dach, przejmował inicjatywę w projekcie. Jednak w nowej strukturze rynku same zasoby nie są już równorzędne. Nie wszystkie dachy charakteryzują się bowiem wysoką jakością obciążenia ani nie mogą osiągnąć dobrego lokalnego zużycia energii. Dlatego też przyszłą logiką rozwoju jest „współdzielenie obciążenia”: tylko ci, którzy potrafią zidentyfikować użytkowników korporacyjnych o stabilnym obciążeniu, odrębnych okresach szczytowych i pozaszczytowych oraz dużej przestrzeni harmonogramowania, mogą rzeczywiście rozwijać projekty o wysokiej wydajności i wysokim poziomie bezpieczeństwa. Stawia to wyższe wymagania przed deweloperami projektów w zakresie zdolności akwizycji danych, analizy zużycia energii i dostosowywania rozwiązań.
5. Przedsiębiorstwa uczestniczące w rynku energii elektrycznej muszą zbudować własny, kompleksowy system dystrybucji energii.
Aby wyposażyć swoje rozproszone aktywa energetyczne w rzeczywiste możliwości obrotu rynkowego, przedsiębiorstwa muszą stworzyć mechanizm koordynacji „cztery w jednym”, integrujący w ramach firmy rynki fotowoltaiczne, magazynowania energii, obciążenia i mocy. Wymaga to nie tylko połączeń sprzętowych i interoperacyjności na poziomie urządzeń, ale także stworzenia jednolitej platformy dyspozytorskiej na poziomie sterowania, aby zapewnić dynamiczną alokację lokalnych zasobów wytwarzania i zużycia energii oraz reagować w czasie rzeczywistym na sygnały cenowe energii elektrycznej. W rzeczywistości przedsiębiorstwa muszą zbudować małą mikrosieć, aby osiągnąć samogenerację i samozużycie, autonomiczne zarządzanie i precyzyjne zarządzanie. Budowa tego systemu zapewni przedsiębiorstwom większą niezależność energetyczną i możliwości uczestnictwa w rynku, a także stworzy podwaliny pod późniejszą realizację możliwości wirtualnych elektrowni.
6. Wirtualne elektrownie stanowią przyszłość rozproszonych systemów energetycznych, co stawia wyższe wymagania co do możliwości wczesnych modeli.
Najdoskonalszą formą rozproszonej energetyki jest agregacja – czyli, dzięki technologii wirtualnych elektrowni (VPP), rozproszone zasoby wytwarzania energii (takie jak fotowoltaika, magazynowanie energii) i zasoby zużycia energii (odpowiedź obciążenia, elastyczne obciążenie) są zintegrowane w całość z funkcjami dyspozytorskimi i równomiernie uczestniczą w transakcjach i usługach na rynku energii. Wirtualne elektrownie nie tylko poprawiają efektywność wykorzystania zasobów, ale także znacząco zwiększają konkurencję rynkową i przestrzeń zysku. Warunkiem wstępnym do tego wszystkiego jest jednak posiadanie możliwości precyzyjnego przewidywania i modelowania na etapie projektowania projektu. Tradycyjna metoda polegająca na wykorzystaniu programu Excel do pomiarów statycznych nie jest już w stanie wspierać optymalizacji systemu z wielowymiarowymi, wieloscenariuszowymi i wysoce dynamicznymi funkcjami. Modelowanie AI, symulacja dynamiczna i analiza wieloscenariuszowa staną się fundamentalnymi możliwościami oceny projektów i podejmowania decyzji w erze wirtualnych elektrowni (VPP).
Podsumowując, wraz z rosnącą dojrzałością chińskiego mechanizmu rynku energii i nadejściem ery post-531, branża magazynowania energii fotowoltaicznej weszła w okres głębokiej transformacji – od podejścia opartego na zasobach do podejścia opartego na obciążeniu, od statycznego wdrażania do inteligentnego zarządzania, od budowy pojedynczych punktów do koordynacji systemów. Głównym wyzwaniem stojącym przed użytkownikami przemysłowymi i komercyjnymi nie jest już tylko kwestia instalacji, ale raczej maksymalizacja wartości i minimalizacja ryzyka związanego z aktywami energetycznymi w kontekście wahań cen energii elektrycznej, ograniczeń w zużyciu energii, ograniczeń sieciowych i coraz bardziej rygorystycznych przepisów.
Czas publikacji: 11-06-2025