W 2025 roku często wprowadzano nowe polityki energetyczne, które przytłoczyły branżę. W krytycznym momencie, gdy cała branża jest zajęta dokumentem nr 136, Narodowa Komisja Rozwoju i Reform oraz Krajowa Administracja Energetyczna wydały istotną politykę dotyczącą bezpośredniego przyłączania zielonej energii (dalej „Komunikat w sprawie uporządkowanego promowania rozwoju bezpośredniego przyłączania zielonej energii”, zwany dalej „Komunikatem”), zapewniając wsparcie na poziomie zarysu polityki dla branży w zakresie badania nowych scenariuszy zastosowań w środowisku rozwoju komercjalizacji energii.
W rzeczywistości, przed wprowadzeniem polityki krajowej, prowincje takie jak Jiangsu i Mongolia Wewnętrzna również wydały stosowne dokumenty dotyczące bezpośredniego przyłączania zielonej energii, ale brakowało jasnych dokumentów potwierdzających szczegóły wdrożenia. Wprowadzenie tej polityki po raz pierwszy jasno określiło definicję bezpośredniego przyłączania zielonej energii, udział zielonej energii, cele rozwojowe oraz rozliczenie kosztów na poziomie krajowym.
Chociaż wdrożenie bezpośredniego podłączenia zielonej energii elektrycznej w praktyce wciąż stanowi duże wyzwanie, wprowadzenie polityki na szczeblu krajowym zapewniło kluczowe wsparcie polityczne dla kolejnego kierunku rozwoju nowej energii. W przeciwnym razie bezpośrednie podłączenie zielonej energii elektrycznej nigdy nie osiągnęłoby przełomu” – powiedział portalowi Photovoltaic ekspert znający trendy w polityce branżowej.
Z innej perspektywy, jako jeden ze scenariuszy lokalnego zużycia nowej energii, to, czy bezpośrednie podłączenie zielonej energii ma wartość komercyjną, zależy od konkretnej sytuacji obciążenia. Projekty o dużym zużyciu energii i wysokim zapotrzebowaniu na zieloną energię stanowią najbardziej wartościowe scenariusze zastosowania dla bezpośredniego podłączenia zielonej energii.
Bezpośrednie podłączenie do zielonej energii – wybór podyktowany wieloma wymaganiami
Zgodnie z oficjalną interpretacją Narodowej Komisji Rozwoju i Reform, wprowadzenie modelu bezpośredniego podłączenia zielonej energii opiera się na trzech głównych powodach: zaspokojeniu zapotrzebowania na nową energię w pobliżu, zapotrzebowaniu użytkowników na zieloną energię oraz zapewnieniu użytkownikom większej liczby możliwości obniżenia rachunków za energię elektryczną.
Wśród nich lokalne zużycie nowej energii jest łatwiejsze do zrozumienia dla branży. Na przykład rozproszona samogeneracja i autokonsumpcja fotowoltaiczna, a także zintegrowana sieć-źródło-obciążenie-magazynowanie, to typowe modele lokalnego zużycia. Bezpośrednie podłączenie zielonej energii bardziej przypomina pole odgałęzień integracji sieć-źródło-obciążenie-magazynowanie i jest typem działającym w warunkach ograniczeń.
Po rozmowach z branżą, firmy fotowoltaiczne odkryły, że istnieje wiele sporów dotyczących zaspokajania zapotrzebowania użytkowników na zieloną energię elektryczną. Niektórzy uważają, że skoro zielone certyfikaty zostały zintegrowane z RE100, przedsiębiorstwa eksportowe mogą bezpośrednio kupować zielone certyfikaty, więc po co im bezpośrednie podłączenie do zielonej energii?
Po konsultacjach z odpowiednimi ekspertami, eksperci z branży fotowoltaicznej stwierdzili, że w ramach unijnego systemu uznawania chińskie zielone certyfikaty nie podlegają uznaniu. Chociaż uznawanie chińskich zielonych certyfikatów w unijnym mechanizmie dostosowania cen na granicach (CBAM) znacznie wzrosło dzięki mechanizmom dialogu międzyrządowego, obecnie unijny mechanizm dostosowania cen na granicach (CBAM) jednoznacznie nie uznaje żadnej formy zielonych certyfikatów. Uznaje on jedynie technologię bezpośredniego połączenia między źródłami energii a zakładami produkcyjnymi lub fizyczne umowy zakupu energii (PPA) podpisane między producentami a odbiorcami energii.
W tym kontekście, w obliczu ogromnego zapotrzebowania przedsiębiorstw eksportowych na zieloną energię elektryczną, bezpośrednie podłączenie zielonej energii elektrycznej jest niewątpliwie jednym z najlepszych rozwiązań. Wcześniej, wprowadzenie polityki bezpośredniego podłączenia zielonej energii elektrycznej w prowincji Jiangsu również opierało się na zapotrzebowaniu przedsiębiorstw handlu zagranicznego na zieloną energię. Model bezpośredniego podłączenia zielonej energii elektrycznej, wiążąc fizyczne zużycie z emisją dwutlenku węgla, zapewnia przedsiębiorstwom tanią i zgodną z przepisami ścieżkę redukcji emisji dwutlenku węgla, szczególnie przydatną dla branż nastawionych na eksport i o wysokim zużyciu energii.
Oprócz przedsiębiorstw nastawionych na eksport, kluczowymi uczestnikami modelu bezpośredniego podłączenia zielonej energii są również duzi odbiorcy energii. Wśród przedsiębiorstw o dużym zużyciu energii, takich jak zakłady produkujące aluminium elektrolityczne, stal i cement, niektóre posiadają własne elektrownie cieplne. „Te przedsiębiorstwa o dużym zapotrzebowaniu na energię elektryczną, dzięki wyposażeniu w elektrownie wiatrowe, słoneczne i magazyny energii, a także w niektóre systemy dyspozytorskie, mogą wykorzystać efekt skali do obniżenia cen energii elektrycznej.
Podaje się, że projekt budowy pola naftowego w pewnej wschodniej prowincji może osiągnąć koszt energii elektrycznej wynoszący ponad 0,2 juana za kilowatogodzinę poprzez połączenie własnej elektrowni z elektrowniami wiatrowymi i słonecznymi, co jest ceną znacznie niższą od ceny zakupu dużej sieci energetycznej.
Czy ryzyko inwestycyjne można uwzględnić?
Po omówieniu wykonalności modelu biznesowego, kolejną kwestią budzącą obawy jest kwestia ryzyka inwestycyjnego.
W rzeczywistości, to co jest podobne do modeli bezpośredniego podłączenia zielonej energii, rozproszonej fotowoltaiki oraz przemysłowego i komercyjnego magazynowania energii, to to, że jeśli oceniamy je z perspektywy inwestycji stron trzecich, to użytkownik jest największą niepewnością, taką jak bankructwo przedsiębiorstwa lub spadek zużycia energii elektrycznej.
Ta kwestia jest w rzeczywistości najbardziej bolesnym problemem dla oceny branży w ramach modelu inwestycji zewnętrznych. Nie tylko dwie wymienione powyżej metody, ale także projekty takie jak produkcja wodoru, amoniaku i alkoholu z odnawialnych źródeł energii oraz zintegrowane systemy źródło-sieć-obciążenie-magazynowanie, niepewność popytu na energię elektryczną czy sprzedaż wodoru, amoniaku i alkoholu stanowią najtrudniejszy element decyzji inwestycyjnych.
Najlepszym sposobem rozwiązania tego problemu lub uniknięcia ryzyka w jak największym stopniu jest powiązanie inwestycji z użytkownikami. Jest to również główny powód, dla którego w ciągu ostatnich dwóch lat wzrósł odsetek modeli samoinwestycyjnych wśród właścicieli przemysłowych i komercyjnych instalacji fotowoltaicznych w regionach Jiangsu i Zhejiang. Z jednej strony, właściciele nieruchomości odczuwają rzeczywistą potrzebę obniżenia kosztów energii elektrycznej i korzystania z zielonej energii. Z drugiej strony, samoinwestycja pozwala uniknąć niepewności, z jaką mogą się mierzyć inwestorzy zewnętrzni, takich jak wahania zużycia i cen energii elektrycznej.
Oczywiście, właściwe organy krajowe również to dostrzegły. W „Zawiadomieniu” proponuje się, aby w źródła energii projektu mogli inwestować użytkownicy lub nowe przedsiębiorstwa energetyczne lub spółki joint venture utworzone przez obie strony. W dedykowane linie przyłączeniowe powinni, co do zasady, inwestować użytkownicy i podmioty dostarczające energię. Jeżeli źródło energii projektu i użytkownik nie są tym samym podmiotem inwestycyjnym, należy podpisać wieloletnią umowę zakupu energii lub umowę o zarządzanie energią, a także umowy dotyczące takich kwestii, jak budowa obiektu energetycznego, podział praw własności, eksploatacja i konserwacja, dysponowanie i eksploatacja, stosunki rozliczeniowe oraz odpowiedzialność za naruszenie umowy, aby uniknąć niejasności praw i obowiązków oraz skutecznie chronić uzasadnione prawa i interesy podmiotu inwestycyjnego.
Dlatego najlepszym modelem bezpośredniego podłączenia zielonej energii elektrycznej jest w rzeczywistości samoinwestycja użytkowników. Oczywiście, przedsiębiorstwa zewnętrzne mogą również uczestniczyć w przedsięwzięciach joint venture, aby związać użytkowników i ustabilizować oczekiwania inwestycyjne.
Jak zrównoważyć koszty zużycia energii elektrycznej i podział korzyści?
Z praktycznego punktu widzenia modelu bezpośredniego podłączenia zielonej energii, „Największy opór wobec niepowodzenia w promowaniu poprzednich modeli pokrewnych pochodził ze strony sieci elektroenergetycznej. Ten model jest równoznaczny z przesunięciem „tortu” sieci elektroenergetycznej”. Jest to powszechny konsensus wśród podmiotów uczestniczących w inwestycjach w projekty pokrewne.
W związku z tym, publikacja niniejszego dokumentu dotyczącego bezpośredniego podłączenia zielonej energii uwzględnia interesy jak największej liczby stron. Aby sprawiedliwie przyjąć odpowiedzialność za regulację systemu elektroenergetycznego i społeczną odpowiedzialność oraz zwiększyć zdolność publicznych sieci energetycznych do ciągłego świadczenia usług regulacyjnych dla całego systemu elektroenergetycznego, Zawiadomienie wymaga, aby projekty ponosiły opłaty za przesył i dystrybucję, koszty eksploatacji systemu, subsydia krzyżowe oparte na polityce, fundusze rządowe i dopłaty itp. zgodnie z odpowiednimi przepisami organów Rady Państwa ds. cen i finansów. Lokalizacje nie mogą obniżać ani zwalniać z odpowiednich opłat z naruszeniem przepisów krajowych.
Sądząc po opiniach, największe kontrowersje budzą opłaty wymagane za bezpośrednie podłączenie do wspomnianej wyżej zielonej energii elektrycznej. Niektórzy eksperci z branży uważają, że skoro wszystkie opłaty są takie same jak w przypadku dużej sieci energetycznej, „najważniejsze pytanie brzmi, czy cena energii elektrycznej dla odbiorców końcowych jest niższa, czy wyższa niż w sieci energetycznej”. Jest to jedna z kluczowych kwestii decydujących o powodzeniu tego modelu biznesowego.
Eksperci fotowoltaiki skonsultowali się z odpowiednimi ekspertami i dowiedzieli się, że „w trybie podłączenia do sieci oznacza to, że zużycie energii elektrycznej przez przedsiębiorstwa nadal musi być gwarantowane przez dużą sieć energetyczną. W związku z tym należy uiścić odpowiednie opłaty za zakup energii elektrycznej z sieci zgodnie z obowiązującymi przepisami. Należy jednak nieco obniżyć opłatę rezerwową za część energii elektrycznej podłączonej bezpośrednio do zielonej sieci energetycznej”.
Niektórzy eksperci branżowi zauważyli, że w przypadku bezpośredniego podłączenia zielonej energii do niskiego napięcia, koszt dedykowanych linii może być nieco niższy niż koszt przesyłu na duże odległości poprzez podnoszenie napięcia do ultrawysokiego napięcia. Pojawiają się jednak również opinie, że opłata za linię dedykowaną wraz z innymi stałymi kosztami niekoniecznie może być ostatecznie bardziej opłacalna niż zakup energii elektrycznej z dużej sieci energetycznej. „Dlatego możliwość wdrożenia projektu zależy od konkretnego rachunku ekonomicznego każdego projektu”.
Jeśli chodzi o koszty energii elektrycznej, oficjalna interpretacja stwierdza, że „należy promować projekty bezpośredniego podłączenia zielonej energii, aby wykorzystać ich potencjał regulacyjny, zwiększyć udział nowej energii wytwarzanej i zużywanej samodzielnie, zmniejszyć zapotrzebowanie na moc podłączoną do sieci oraz energię elektryczną pozyskiwaną z publicznej sieci elektroenergetycznej, w rozsądny sposób oszczędzać na kosztach energii elektrycznej i kosztach regulacji systemu oraz obniżyć koszty operacyjne projektu”. Jednocześnie należy promować projekty bezpośredniego podłączenia zielonej energii, aby umożliwić im uczestnictwo w całym rynku energii, niezależną optymalizację krzywej wytwarzania i zużycia energii oraz uzyskiwanie rozsądnych zysków poprzez handel energią elektryczną i usługami pomocniczymi, przy założeniu spełnienia wymagań dotyczących proporcji energii elektrycznej wprowadzanej do sieci.
Z drugiej strony, biorąc pod uwagę bezpieczeństwo eksploatacji sieci elektroenergetycznej, „Obwieszczenie” nałożyło również wiele ograniczeń w szczegółowych przepisach, w tym wyraźnie stanowiąc, że duże sieci elektroenergetyczne i projekty bezpośredniego podłączenia zielonej energii muszą odpowiednio wypełniać swoje odpowiednie obowiązki w zakresie bezpieczeństwa i gwarancji dostaw zgodnie z interfejsem odpowiedzialności, a także przedstawiając wymagania dla projektów bezpośredniego podłączenia zielonej energii z punktu widzenia planowania, podłączenia do sieci i eksploatacji, nadając priorytet zapewnieniu bezpieczeństwa eksploatacji dużej sieci elektroenergetycznej.
Podsumowując, dokument, którego wydanie zajęło ponad pół roku, dotyczący bezpośredniego podłączenia zielonej energii rzeczywiście przyniósł przełom w zakresie systemu i mechanizmu. Dokument kompleksowo uwzględnia interesy wielu stron i jest bogaty w szczegóły. Jednak z perspektywy biznesowej, bezpośrednie podłączenie zielonej energii nie ma obecnie zastosowania we wszystkich scenariuszach. Pozostaje ono pierwszym wyborem w przypadku wysokiego zużycia energii, dużych odbiorców energii elektrycznej, wysokiego zapotrzebowania na zieloną energię lub słabej sieci energetycznej.
Droga przed nami jest długa i trudna, ale w każdym razie bezpośrednie podłączenie do zielonej energii wyznacza zupełnie nowy tor dla kolejnego etapu rozwoju nowej energii w Chinach, a także otwiera drogę dla przedsiębiorstw o podobnych potrzebach.
Czas publikacji: 04-06-2025