Przemysł fotowoltaiczny (PV) stanowi dla Chin filar, na którym mogą osiągnąć swoje cele „podwójnego węgla” i stworzyć nowy system energetyczny. Obecnie Chiny zajmują globalną pozycję lidera i rozwijają kompleksowe, samokontrolujące się możliwości. Jednak branża od dawna boryka się z problemami, takimi jak niewystarczająca koordynacja między produkcją a zastosowaniami, niedopasowanie między układem mocy produkcyjnych a wydolnością sieci oraz częste cykle nadwyżek i niedoborów mocy, które poważnie utrudniają wysokiej jakości rozwój branży. W połączeniu z turbulencjami geopolitycznymi i rosnącym protekcjonizmem handlowym w ostatnich latach, „inwolucyjna” konkurencja w branży uległa nasileniu. Skala mocy produkcyjnych w sektorze PV dwukrotnie przekracza popyt, a niskie ceny i nieuporządkowana konkurencja doprowadziły do znacznych strat przekraczających 100 miliardów juanów w całej branży przez dwa kolejne lata. Na rynku kapitałowym całkowita wartość rynkowa całej branży skurczyła się o prawie 4 biliony juanów w porównaniu z jej historycznym szczytem. Jeśli ten trend będzie się nadal rozprzestrzeniał, może wywołać serię reakcji łańcuchowych, zagrażając bezpieczeństwu finansowemu kraju. W tym roku Ogólnochińskie Zgromadzenie Przedstawicieli Ludowych i Chińska Ludowa Polityczna Konferencja Konsultatywna przedstawiły stosowne sugestie dotyczące włączenia sektora produkcji fotowoltaicznej do zarządzania sektorem energetycznym.
W styczniu 2025 r. Narodowa Komisja Rozwoju i Reform wydała „Komunikat w sprawie pogłębienia zorientowanej na rynek reformy cen energii elektrycznej podłączonej do sieci w celu promowania wysokiej jakości rozwoju energii odnawialnej” (FGNJ [2025] nr 136), mający na celu promowanie pełnej integracji energii elektrycznej podłączonej do sieci z rynkiem energii elektrycznej, przy czym ceny kształtowane są poprzez transakcje rynkowe, co ma pozytywne znaczenie w dłuższej perspektywie. Jednakże, jako dokument krajowy, szczegółowe szczegóły wdrożenia pozostawiono do sformułowania poszczególnym prowincjom (miastom, powiatom), co prowadzi do niejasnej polityki w wielu miejscach. W obliczu niepewności politycznej i ryzyka operacyjnego wynikającego z drastycznych wahań cen energii elektrycznej po wejściu energii odnawialnej na rynek, wiele przedsiębiorstw musiało spowolnić lub zawiesić rozwój i budowę nowych projektów, co doprowadziło do stagnacji wzrostu krajowej mocy zainstalowanej fotowoltaicznej (PV) w 2025 r. i potencjalnie ujemnego wzrostu w 2026 r. po raz pierwszy od kilku lat.
Tymczasem, pod wpływem czynników geopolitycznych i stymulowanych działaniami Stanów Zjednoczonych mającymi na celu przyciągnięcie z powrotem przemysłu wytwórczego, chińskie moce produkcyjne zagranicznych modułów fotowoltaicznych (PV) znacząco wzrosły, przekraczając 100 GW. Rozwój przemysłu fotowoltaicznego w USA i Indiach ograniczył nasz rynek międzynarodowy, a eksport może w dłuższej perspektywie ulec stagnacji. W związku z tym chiński eksport modułów fotowoltaicznych spadł do 2,1% wzrostu rok do roku w 2025 roku i oczekuje się, że w nadchodzących latach będzie wykazywał zerowy lub niewielki wzrost. Presja wywierana na rynki krajowe i międzynarodowe jest równoznaczna z dodaniem zniewagi do szkody dla całej branży. Jeśli popyt będzie nadal spadał w tym roku, cała branża będzie nadal ponosić straty, a „inwolucyjna” konkurencja prawdopodobnie ulegnie dalszemu nasileniu.
W kluczowym momencie, gdy kraj w pełni realizuje cele „podwójnego węgla”, przemysł fotowoltaiczny (PV) nie powinien być już zarządzany jako przemysł wytwórczy. Zamiast tego powinien lepiej chronić swoją ugruntowaną pozycję lidera w globalnej konkurencji, zwracać większą uwagę na swoją ważną rolę w chińskiej transformacji energetycznej oraz jej istotne znaczenie strategiczne dla bezpieczeństwa energetycznego i walutowego kraju. W tym kontekście włączenie procesu produkcji PV do zarządzania sektorem energetycznym może zapewnić synergię między produkcją a zastosowaniem, równy nacisk na bezpieczeństwo i transformację oraz ujednoliconą politykę i nadzór nad sektorem PV. Dla kraju jest to modernizacja chińskiego systemu zarządzania energią w oparciu o zmiany w strukturze energetycznej i kwestie bezpieczeństwa energetycznego, a także ważna gwarancja wsparcia realizacji celów „podwójnego węgla” i wysokiej jakości rozwoju kraju. W tym celu proponuje się następujące sugestie:
Po pierwsze, proponuje się włączenie procesu produkcji ogniw fotowoltaicznych do ogólnego planowania i zarządzania sektorem energetycznym. Narodowa Komisja Rozwoju i Reform oraz Ministerstwo Przemysłu i Technologii Informacyjnych powinny przejąć inicjatywę w koordynacji zarządzania przemysłem produkcji ogniw fotowoltaicznych, a Krajowa Administracja Energetyczna, Państwowy Urząd Regulacji Rynku, Ministerstwo Ekologii i Środowiska oraz inne ministerstwa i komisje powinny zapewnić koordynację i współpracę. Moce produkcyjne ogniw fotowoltaicznych powinny być skoordynowane z rozwojem energetyki i budową sieci elektroenergetycznych, a także należy ustanowić mechanizm współpracy „produkcja-zastosowanie-zużycie”.
Po drugie, sugeruje się odwołanie się do dojrzałego doświadczenia w zarządzaniu tradycyjnym sektorem energetycznym i ustanowienie mechanizmu regulacji rynku dla produkcji fotowoltaicznej w oparciu o Prawo Energetyczne Chińskiej Republiki Ludowej. Należy powiązać funkcjonowanie mocy produkcyjnych fotowoltaiki z krajowym planowaniem instalacji fotowoltaicznych i popytem eksportowym oraz zbudować dynamiczny mechanizm bilansowania, polegający na „regulowaniu produkcji zgodnie z popytem”. Należy udoskonalić system regulacji cen w sektorze produkcji fotowoltaicznej, ustanowić mechanizm ostrzegania o cenach, podejmować działania interwencyjne i nadzwyczajne w razie potrzeby oraz stworzyć mechanizm zarządzania ryzykiem w celu zapobiegania i reagowania na anormalne wahania cen rynkowych.
Po trzecie, proponuje się utworzenie jednolitej krajowej platformy monitorującej oraz usprawnienie systemu reagowania kryzysowego i monitorowania nadwyżek. Należy utworzyć system monitorowania działalności produkcyjnej w sektorze fotowoltaicznym, który będzie monitorował takie dane, jak moce produkcyjne, produkcja, cena, zużycie energii i jej jakość, a także dynamikę operacyjną obiegu, dystrybucji i zużycia. Surowiec, który znajduje się na samym początku procesu produkcji fotowoltaicznej – polikrzem – powinien zostać włączony do krajowego systemu rezerw bezpieczeństwa energetycznego. Należy również ustanowić mechanizm reagowania kryzysowego w zakresie dostaw i magazynowania surowców w sytuacjach ekstremalnych, aby zwiększyć odporność łańcucha przemysłowego.
Czas publikacji: 09-03-2026