Ostatnio niektórzy inwestorzy z centralnych przedsiębiorstw państwowych donieśli, że w związku z wprowadzeniem przez niektóre prowincje dwóch podatków od gruntów fotowoltaicznych w oparciu o pełną powierzchnię, grupa wyraźnie zażądała, aby wszystkie projekty były obliczane w oparciu o pełną powierzchnię dla obu podatków podczas przeprowadzania przeglądu. „W połączeniu z ryzykiem cen energii elektrycznej wynikającym z Dokumentu nr 136, prawie żaden projekt fotowoltaiczny nie może przejść przeglądu”.
W odpowiedzi na to, branża fotowoltaiczna skonsultowała sytuację w zakresie użytkowania gruntów pod projekty fotowoltaiczne w innych prowincjach. Inne centralne przedsiębiorstwo państwowe stwierdziło wprost, że jego projekt fotowoltaiczny, zlokalizowany w pewnej prowincji na północnym zachodzie, podlegał już od ubiegłego roku dwóm podatkom od gruntów fotowoltaicznych, naliczanym od całej powierzchni, a wiele istniejących projektów, które zostały ukończone, jest przeznaczonych do „porzucenia”. Jednocześnie centralne przedsiębiorstwo państwowe również dokonało obliczeń na podstawie gruntów i dwóch podatków nałożonych na całą powierzchnię instalacji fotowoltaicznej. W rezultacie projekty, które mają zostać zrealizowane, praktycznie nie mają możliwości kontynuacji budowy.
W obliczu spodziewanego spadku cen energii elektrycznej, przewidzianego w Dokumencie nr 136, mającego na celu promowanie pełnego wejścia nowej energii na rynek, dwa podatki od gruntów fotowoltaicznych, nakładane od wielu lat, zadały kolejny cios i tak już gwałtownie stygnącym inwestycjom w fotowoltaikę.
Pełne opodatkowanie powierzchni utrudnia obliczanie kosztów projektów fotowoltaicznych
Niedawno inwestor z Xinjiangu poinformował portal Photovoltaic, że w zeszłym roku projekty fotowoltaiczne w Xinjiangu zaczęły być objęte podatkiem od zajmowania gruntów, naliczanym na cały obszar. Niska cena energii elektrycznej i wysokie racjonowanie mocy w projektach fotowoltaicznych, w połączeniu z kosztami podatku gruntowego, doprowadziły do znacznego wzrostu. „Stopa zwrotu z projektu jest całkowicie nieopłacalna”.
W 2023 roku planowano obłożyć cały obszar podatkiem w wysokości 3 juanów za metr kwadratowy. Jednak po kilku rundach konsultacji i negocjacji między wieloma inwestorami, ostateczna wysokość podatku została ustalona na 0,6 juana za metr kwadratowy. Mimo to, gdyby przyjąć standard 250 juanów za 10 MW, nadal oznaczałoby to dodatkowy koszt w wysokości 10 000 juanów za MW rocznie. „Patrząc na 20-letni cykl wytwarzania energii, oznacza to wzrost kosztów o 0,2 juana za wat” – powiedział inwestor. „Projekty w Xinjiang są praktycznie na krawędzi straty. W połączeniu z wpływem Dokumentu nr 136, realizacja kolejnych projektów jest całkowicie niemożliwa. Inni inwestorzy odnotowali już wiele pozytywnych wyników w zakresie fotowoltaiki”.
Inny pracownik centralnego, państwowego przedsiębiorstwa energetycznego z siedzibą w pewnej prowincji w północno-zachodnich Chinach również powiedział, że podatek od zajmowania gruntów pod jego projekt fotowoltaiczny jest pobierany od zeszłego roku na całym obszarze, z tą samą stawką poboru 0,6 juana za metr kwadratowy. Podatek od zajmowania gruntów uprawnych jest również pobierany na całym obszarze, a jego stawka sięga 8 juanów za metr kwadratowy. „Standardy poboru przed i po zakończeniu projektu zmieniały się wielokrotnie, kusząc przedsiębiorstwa fotowoltaiczne i próbując je „zabić”” – powiedział bezradnie pracownik centralnego, państwowego przedsiębiorstwa.
„Obecnie koszty gruntów pod projekty fotowoltaiczne są wyjątkowo wysokie. Nawet w przypadku projektów na słabo zaludnionych, piaszczystych i jałowych terenach, sięgają one nawet 2800 juanów za mu. Na przykład opłata za nabycie gruntu wynosi około 1800 juanów za mu, opłata za odtworzenie roślinności trawiastej na terenach budowlanych wynosi około 2300 juanów za mu, a ubezpieczenie emerytalne dla pasterzy itd.” Pracownik centralnego przedsiębiorstwa państwowego dodał: „Wraz z dodaniem podatku od użytkowania gruntów miejskich i podatku od zajmowania gruntów rolnych, nałożonych na cały obszar, po wprowadzeniu dokumentu nr 136 promującego pełne wejście energii fotowoltaicznej na rynek, po jej wejściu na rynek spot, podatki i opłaty gruntowe najprawdopodobniej całkowicie zrujnują inwestycje w elektrownie”.
Deweloper z centralnego przedsiębiorstwa państwowego w innej prowincji centralno-wschodniej również poinformował, że jego projekt został wezwany do zapłaty dwóch podatków od gruntów fotowoltaicznych, ale nie podano jasnych informacji o sposobie ich uiszczenia, terminie płatności ani sposobie określenia obszaru, co może oznaczać zaległości. Jeśli zostanie wprowadzona pełna opłata, „stopa zwrotu z projektu będzie niemożliwa do wyśledzenia”.
W obliczu ryzyka związanego z niejasnymi cenami energii elektrycznej i pobieraniem podatku gruntowego od całości działki, zgodnie z Dokumentem nr 136, deweloperzy z kilku przedsiębiorstw centralnych stwierdzili, że obliczanie podatku gruntowego dla zatwierdzonych projektów fotowoltaicznych wymaga obecnie pobierania podatku od całości działki. Zdecydowana większość przedsiębiorstw centralnych stała się coraz bardziej konserwatywna w swoich inwestycjach w projekty fotowoltaiczne, a kilka z nich w ostatnim czasie nie uzyskało zatwierdzenia żadnego projektu.
Wspomniany inwestor wyraził zaniepokojenie, mówiąc: „W miarę jak coraz więcej prowincji stopniowo zwiększa pobór dwóch podatków od gruntów, sposób ich pobierania stanie się kolejnym kluczowym czynnikiem decydującym o „przetrwaniu” projektów po Dokumencie nr 136. Biorąc pod uwagę ryzyko z góry, jedyną opcją jest ścisłe obliczenie poboru w oparciu o cały obszar”.
Powiedzenie „Wybieraj to, co niskie, a nie to, co wysokie” stało się pustym frazesem
Kwestia dwóch podatków od gruntów w branży fotowoltaicznej nęka branżę od dekady, od „13. Planu Pięcioletniego” do „14. Planu Pięcioletniego”. Decyzja o ich pobieraniu, sposób ich pobierania oraz standardy poboru zawsze leżały w gestii władz lokalnych. Standardy podatku od gruntów obiecywane podczas realizacji projektu i po jego zakończeniu znacząco się różnią, co doprowadziło również do całkowitego załamania modelu przychodów w projektach fotowoltaicznych. Wiele projektów popadło w sytuację generującą straty.
W 2023 roku Narodowa Administracja Energetyczna opublikowała „Interpretację Planu Wdrażania na rzecz Promocji Wysokiej Jakości Rozwoju Nowej Energii w Nowej Erze”, w której jasno stwierdzono, że standardy poboru podatku od użytkowania gruntów w różnych prowincjach i miastach nie są jasne, a zjawisko nakładania wielu podatków w jednym miejscu występuje często. Lokalna władza dyskrecjonalna jest duża, a wiele projektów nadal ma lokalne urzędy skarbowe i inne instytucje, które nakładają dodatkowe podatki od gruntów po podłączeniu do sieci lub po kilku latach eksploatacji.
Ponadto standardy poboru opłat są bardzo zróżnicowane, a wysokość podatków od podobnych projektów w różnych regionach znacząco się różni. W przypadku projektu fotowoltaicznego o mocy 10 MW roczna kwota podatku waha się od 78 000 do 2,04 mln juanów, co znacznie zwiększa obciążenie podatkowe przedsiębiorstw wiatrowych i słonecznych. Biorąc za przykład projekt fotowoltaiczny na pewnym obszarze w południowo-zachodnich Chinach w 2021 roku, sam podatek gruntowy i opłata za elektrownię fotowoltaiczną o mocy 200 MW przekroczyły 150 mln juanów, a koszt inwestycji wzrósł o ponad 20%.
Chociaż Narodowa Administracja Energetyczna wymaga od wszystkich jednostek samorządu terytorialnego stosowania zasady „wyboru niższego niż wyższego”, aby jasno określić zakres i standardy poboru podatku od użytkowania gruntów miejskich i podatku od zajmowania gruntów rolnych, w praktyce jednak dyskrecjonalna władza samorządów nie została ograniczona.
Obecnie w różnych prowincjach obowiązują trzy różne metody poboru podatku gruntowego: na podstawie punktów fundamentowych, cienia słupów kwadratowych i całej powierzchni działki. Koszt podatku gruntowego różni się znacznie w zależności od tych trzech metod. „Między powierzchnią fundamentu palowego, przewidywaną powierzchnią słupów kwadratowych i powierzchnią działki istnieje relacja 1:10:50” – wyjaśnił ekspert branżowy.
Pewien inwestor z prowincji Henan poinformował wcześniej portal Photovoltaic, że projekt, który został uruchomiony w 2018 roku, miał mieć powierzchnię około 100 000 metrów kwadratowych, na podstawie powierzchni zacienionej poszczególnych komponentów plus inne powierzchnie, z kwotą podatku wynoszącą 430 000 juanów. Jednak w 2023 roku organy podatkowe zażądały zapłaty pełnej kwoty za tę powierzchnię, z powierzchnią podatkową wynoszącą 1,738 miliona metrów kwadratowych, co przełożyło się na kwotę podatku przekraczającą 10 milionów juanów.
Należy podkreślić, że w oparciu o badania i informacje publiczne, niektóre obszary w wielu prowincjach, w tym Qinghai, Xinjiang, Hubei, Mongolia Wewnętrzna, Junnan, Szantung, Henan i Ningxia, zaczęły pobierać podatki gruntowe od projektów fotowoltaicznych. Najbardziej podstawowa norma poboru opiera się na powierzchni rzutu pionowego instalacji, podczas gdy w niektórych prowincjach na całej powierzchni pola fotowoltaicznego. Niektóre regiony są obecnie wzywane do płacenia podatków i nadal istnieje możliwość negocjacji, podczas gdy w innych regionach podatki zostały już faktycznie zapłacone.
W tym kontekście inwestorzy wzywają również władze lokalne do pełnego uwzględnienia dostosowań dostosowawczych branży na początkowym etapie wydawania Dokumentu nr 136, zawieszenia poboru dwóch podatków od gruntów fotowoltaicznych lub jak najszybszego wyjaśnienia standardów poboru, a także zapewnienia wystarczającej przestrzeni obliczeniowej, aby inwestorzy mogli zachować wystarczające zaufanie inwestycyjne.
Czas publikacji: 23 lipca 2025 r.